حضرت علي(ع) در اين مورد فرمود:

به راستي رفيق، رفيق ناميده شده است براي آنكه او در اصلاح امور ديني و معنوي با تو بر ملاطفت و نرمي رفتار مي نمايد. چنين فردي رفيق مهرباني است. (غررالحكم، فصل ۱۵، شماره ۲۰)

و همچنين آن حضرت(ع) فرمود:

به راستي دوست را براي آن صديق نامند به خاطر آنكه در عيب ها و اشتباهات تو را تصديق كند(و كارها و صفات زشت و زيبايت را به خاطر اصلاح به تو تذكر دهد.) پس هر كسي اين رفتار را نسبت به شما داشت، تكامل و رشد تو در اين گونه دوستي هاست و چنين فردي صديق و دوست تو است. (غررالحكم، فصل ۱۵، شماره ۱۹)